ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਵਕੀਲ

ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਦੇ Limitation of Actions Act, SNS 2014, c 35 ਦੀ ਧਾਰਾ 11 ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨਸੀ ਦੁਰਵਿਹਾਰ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਦਾਅਵੇ ਲਈ ਕੋਈ ਮਿਆਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਧਾਰਾ 11(3) ਇਹੀ ਗੱਲ 2015 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਵਕੀਲ ਦਾਅਵਾ ਹੁਣ ਲੈ ਕੇ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਰੁੱਧ ਵੀ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾ ਵਿਰੁੱਧ ਵੀ। ਦਾਅਵਾ ਕਿਸੇ ਅਪਰਾਧਿਕ ਕੇਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।

ਦੋਸ਼ੀ battery ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਵਿੱਚ

ਦੋਸ਼ੀ battery ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ। ਜਿਨਸੀ ਛੋਹ ਆਪ ਹੀ ਗ਼ਲਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸੱਟ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜਿਸ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਦੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤੇ ਲਈ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਦੋਸ਼ੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੇ ਹੀ ਮੌਕਾ ਬਣਾਇਆ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਵੀ। ਉਹ ਸੰਸਥਾ ਸਕੂਲ ਬੋਰਡ, ਗਿਰਜਾ ਜਾਂ ਧਰਮ ਖੇਤਰ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਸੰਸਥਾ, ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਜਾਂ ਗਰੁੱਪ ਹੋਮ, ਹਸਪਤਾਲ ਜਾਂ ਡਾਕਟਰ ਦਾ ਕਲੀਨਿਕ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਸੂਬਾਈ ਅਦਾਰਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਸੰਸਥਾਈ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਮੁਕੱਦਮਿਆਂ ਦਾ ਲੰਮਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ। ਸੂਬੇ, Halifax Regional Centre for Education ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਅਦਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਕਈ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੇ ਦਾਅਵੇ ਭਰੇ ਹਨ।

ਦਾਅਵੇ ਵਿੱਚ ਆਮ, ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ, ਥੈਰੇਪੀ, ਕਮਾਈ ਅਤੇ ਸਜ਼ਾ ਵਾਲਾ ਹਰਜਾਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ

ਦਾਅਵੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅਸਰਾਂ ਦਾ ਆਮ ਹਰਜਾਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਲਈ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਹਰਜਾਨਾ। ਲੰਘੀ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਥੈਰੇਪੀ ਦਾ ਖਰਚਾ। ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂ ਕੰਮ ਲੀਹੋਂ ਲਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਉੱਥੇ ਗਈ ਕਮਾਈ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਇਹ ਲੁਕਾਇਆ, ਉਸ ਵਿਰੁੱਧ ਸਜ਼ਾ ਵਾਲਾ ਹਰਜਾਨਾ। ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਦੀਆਂ ਅਦਾਲਤਾਂ ਇਹ ਦਾਅਵੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਨੇ ਹਾਲੀਆ ਸੰਸਥਾਈ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹਰਜਾਨੇ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।

ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਵਕੀਲ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ

ਅਸੀਂ ਦਾਅਵਾ ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ (Supreme Court of Nova Scotia) ਵਿੱਚ ਦਾਇਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਦਾਲਤ ਹੁਕਮ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਫਾਈਲ ਬੰਦ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਗਵਾਹੀ ਬੰਦ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ। ਡਿਸਕਵਰੀ ਪੜਤਾਲ (discovery examination) ਵਕੀਲ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਦਾਅਵੇ ਨਿੱਬੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਉਸ ਵਿਚੋਲਗੀ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਚਾਓ ਧਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾ ਕੰਪਨੀਆਂ ਬੈਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਕੀਲ ਕਾਰਵਾਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੂਜੀ ਸੱਟ ਨਾ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਜ਼ਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਾਅਵਾ ਛੋਟਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਬਰੀ ਹੋਣਾ ਦਾਅਵਾ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਸਿਵਲ ਪਾਸੇ ਸਬੂਤ ਦਾ ਮਿਆਰ ਘੱਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੇਸ ਸਰਕਾਰੀ ਵਕੀਲ ਨਹੀਂ, ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਆਪ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਹੈਲੀਫੈਕਸ ਦਫ਼ਤਰ ਇਹ ਦਾਅਵੇ ਪੂਰੇ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਕੀਲ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਖਰਚੇ ਦੇ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੰਪਰਕ ਵਾਲੇ ਪੰਨੇ ਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ੋਸ਼ਣ 1980ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੀ ਦਾਅਵਾ ਹੁਣ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ?

ਹਾਂ। ਧਾਰਾ 11 ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਭਾਵੇਂ ਕਦੋਂ ਵੀ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਸਵਾਲ ਆਖ਼ਰੀ ਤਰੀਕ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਬੂਤ ਦਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਅਕਸਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਬਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਦੋਸ਼ੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

ਦਾਅਵਾ ਉਸ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੰਸਥਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵਸੂਲੀ ਦਾ ਅਸਲ ਸੋਮਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕੀ ਬਚਾਓ ਧਿਰ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਪਤਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ?

ਨਹੀਂ। ਜਿੱਥੇ ਹੁਕਮ ਹੋਵੇ ਉੱਥੇ ਅਦਾਲਤੀ ਫਾਈਲ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪਛਾਣ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਭੇਜਣ ਦਾ ਪਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਕੀਲ ਦਾ ਦਫ਼ਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਸੂਬੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਯੋਜਨਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਰੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ?

ਸਰਕਾਰੀ ਯੋਜਨਾ ਹੇਠ ਸਮਝੌਤਾ ਲੈਣ ਨਾਲ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟ-ਪੱਤਰ ਵੀ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਕੱਦਮੇ ਦੀ ਕੀਮਤ ਲਗਵਾਓ। ਉਹਨਾਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਰਕਮਾਂ ਅਕਸਰ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹਰਜਾਨੇ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਘੱਟ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਪੜ੍ਹੋ ਜਿਨਸੀ ਹਮਲੇ ਉੱਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਕਰਨਾ, ਜੋ ਉਹ ਸਿਵਲ ਕਾਰਵਾਈ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ। ਬਚਾਓ ਵਾਲਾ ਪਾਸਾ ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਜਿਨਸੀ ਹਮਲੇ ਦਾ ਬਚਾਅ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਦਾਅਵੇ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਸੱਟ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਹੇਠ ਹਨ।

ਦਾਅਵਾ ਨਿੱਬੜਨ ਤੱਕ ਕੋਈ ਫੀਸ ਨਹੀਂ

ਪਹਿਲੀ ਕਾਲ ਮੁਫ਼ਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦਾਅਵਾ ਨਿੱਬੜਨ ਤੱਕ ਕੋਈ ਫੀਸ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ। ਫ਼ਾਈਲ ਹੈਲੀਫੈਕਸ ਦਾ ਦਫ਼ਤਰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਫਰਮ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ, ਜਾਂ ਪੜ੍ਹੋ ਫਰਮ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।