ਨਿੱਜੀ ਸੱਟ

ਐਟਲਾਂਟਿਕ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਮੈਡੀਕਲ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਵਕੀਲ

ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਮਾੜਾ ਨਤੀਜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਇਹ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਮੈਡੀਕਲ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਵਕੀਲ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਕਿ ਸੰਭਾਲ ਉਸ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਜਬ ਤੌਰ ਤੇ ਯੋਗ ਡਾਕਟਰ, ਨਰਸ ਜਾਂ ਹਸਪਤਾਲ ਦਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਕਿ ਉਸੇ ਖ਼ਾਮੀ ਨੇ ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ ਜੋ ਇਕੱਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਮਾਹਿਰ ਦੇ ਸਬੂਤ ਨਾਲ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਫਰਮ ਚਾਰੇ ਐਟਲਾਂਟਿਕ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਦਾਇਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਮੈਡੀਕਲ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਵਕੀਲ ਸੰਭਾਲ ਦਾ ਮਿਆਰ ਅਤੇ ਕਾਰਨ ਦਾ ਸਬੰਧ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਸੰਭਾਲ ਦਾ ਮਿਆਰ (standard of care) ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉਸੇ ਖੇਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਜਬ ਡਾਕਟਰ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਪਲਬਧ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪਿੱਛੋਂ ਦੀ ਸਿਆਣਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਸ਼ਰਤ ਕਾਰਨ ਦਾ ਸਬੰਧ (causation) ਹੈ। ਖ਼ਾਮੀ ਨੇ ਨਤੀਜਾ ਬਦਲਿਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਪਛਾਣ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੁੰਝੀ, ਉਹ ਮਾੜੀ ਸੰਭਾਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਸੰਭਾਲ ਨੇ ਵੀ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਬਦਲਣਾ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਉਸੇ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਵਕੀਲ ਨਹੀਂ।

ਡਾਕਟਰਾਂ ਅਤੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਦਾ ਬਚਾਅ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ

ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦਾ ਬਚਾਅ Canadian Medical Protective Association ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦਾ ਪੂਰੀ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਬੂਤ ਉੱਤੇ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਸਪਤਾਲ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਨਰਸਾਂ ਤੇ ਸਟਾਫ਼, ਸੂਬਾਈ ਸਿਹਤ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾ ਕੰਪਨੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਡਾਕਟਰ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਸਹੀ ਮੁਦਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈਣਾ ਵੀ ਕੰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਖ਼ਾਮੀ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਤੇ ਨਰਸ ਦੇ ਅਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਕਾਰਡ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜਾਂਚ ਮੁਕੱਦਮੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਪੂਰਾ ਚਾਰਟ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੰਗ ਤੁਸੀਂ ਹਸਪਤਾਲ ਅਤੇ ਹਰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਲੀਨਿਕ ਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਮੇਜਿੰਗ, ਲੈਬ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਗ ਦੇ ਨੋਟਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਉਸੇ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਤੋਂ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਜੇ ਮਾਹਿਰ ਇਹ ਸਿੱਟਾ ਕੱਢਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਭਾਲ ਵਾਜਬ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਦੱਸ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮਾਮਲਾ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਾਹਿਰ ਖ਼ਾਮੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਅਵਾ ਉਸ ਰਾਏ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਦਾਇਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਨਤੀਜੇ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੇਸ ਸਬੂਤ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੱਟ ਨਹੀਂ।

ਹਰ ਐਟਲਾਂਟਿਕ ਸੂਬਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

ਨਿਊ ਬਰੰਜ਼ਵਿਕ ਦਾ Limitation of Actions Act, SNB 2009, c L-8.5 ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਨਿਊਫਾਊਂਡਲੈਂਡ ਅਤੇ ਲੈਬਰਾਡੋਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੀ ਉਹੀ ਅਸੂਲ ਲਿਖਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਿੰਸ ਐਡਵਰਡ ਆਈਲੈਂਡ ਦਾ Statute of Limitations, RSPEI 1988, c S-7 ਵੀ ਦੋ ਸਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਦਾ ਆਮ ਅਸੂਲ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਆਈਲੈਂਡ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਹੀ ਚੱਲਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਦਾ ਸਵਾਲ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਗ਼ਲਤੀ ਜਾਂ ਖੁੰਝਿਆ ਨਤੀਜਾ ਅਕਸਰ ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਸ ਐਡਵਰਡ ਆਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਾੜਾ ਛੇਤੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਇਹ ਮੰਨ ਲੈਣ ਦਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮਿਆਦ ਰੁਕੀ ਰਹੀ। ਬੱਚੇ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਬਾਲਗ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਰੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਨਿਯਮ ਸੂਬੇ ਦਰ ਸੂਬੇ ਵੱਖਰੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵੇਰਵੇ ਪਹਿਲੀ ਸਲਾਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਰਿਕਾਰਡ ਅਤੇ ਯਾਦਾਂ ਹਰ ਹਾਲ ਧੁੰਦਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਜਾਂਚ ਛੇਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਹਰ ਸੂਬੇ ਦਾ ਆਪਣਾ ਮੈਡੀਕਲ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਦਾ ਪੰਨਾ ਹੈ

ਦਾਅਵਾ ਸੰਭਾਲ, ਆਮਦਨ ਅਤੇ ਉਹ ਖਰਚਾ ਵਸੂਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਟ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ

ਹਰਜਾਨਾ ਦਰਦ ਅਤੇ ਪੀੜਾ, ਸੱਟ ਕਾਰਨ ਗੁਆਚੀ ਆਮਦਨ, ਖੋਹੀ ਗਈ ਕਮਾਈ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ, ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ, ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਜੇਬ ਵਿੱਚੋਂ ਕੀਤੇ ਖਰਚੇ ਢਕਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹੀ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਜਨਮ ਦੀ ਸੱਟ ਆਪਣਾ ਵੱਖਰਾ ਖੇਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੰਨਾ ਹੈ: ਜਨਮ ਸੱਟ ਦੇ ਵਕੀਲ।

ਕੀ ਮਾੜਾ ਨਤੀਜਾ ਮੁਕੱਦਮੇ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ?

ਨਹੀਂ। ਨਤੀਜਾ ਸਵਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚਾਰਟ ਅਤੇ ਮਾਹਿਰ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਤੀਜਾ ਸੰਭਾਲ ਨੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਹਾਲਤ ਨੇ।

ਫਰਮ ਦਾਅਵਾ ਨਿੱਬੜਨ ਤੱਕ ਕੋਈ ਫੀਸ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ

ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਰਚਾ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਚੱਲਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਖਰਚੇ ਫਰਮ ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਖਰਚਾ ਨਹੀਂ। ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਅਤੇ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਫਰਮ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੇਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਰਮ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਦਾਅਵੇ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੱਟ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਹੇਠ ਹਨ।